Þótt íslenski hesturinn sé lítill miðað við mörg önnur hestakyn er hann aldrei kallaður smáhestur eða „pony“ á Íslandi.

Íslendingar nota alltaf orðið „hestur“, og það er bæði menningarleg og líffræðileg ákvörðun.

Íslenski hesturinn er nefnilega svo sterkur, burðarmikill og úthaldsgóður að hann uppfyllir alla eiginleika fullvaxins hests, þrátt fyrir smávaxinn líkama. Hann getur borið fullorðinn mann tímunum saman yfir fjöll og firnindi, og það er ein helsta ástæðan fyrir því að hann flokkast sem hestur, ekki póný.

Erlendis er hann því alltaf kallaður „Icelandic horse“, aldrei „pony“, til að undirstrika þessa sérstöðu.

Íslendingar hafa í gegnum aldirnar litið á hestinn sem félaga, vinnudýr og ferðafélaga sem mótaði samfélagið. Að kalla hann smáhest myndi einfaldlega ekki endurspegla styrk hans, hlutverk eða virðingu sem hann hefur notið í íslenskri menningu frá landnámi.