Íslenskir hestar eru litlir miðað við önnur hestakyn en ótrúlega sterkir og geta borið fullorðinn mann allan daginn.

​

Burðargeta íslenska hestsins kemur flestum á óvart.

​

Rannsóknir frá Hólum og Sænska landbúnaðarháskólanum sýna að hann getur borið ótrúlega hátt hlutfall af eigin líkamsþyngd, eða um 23–35%, eftir þjálfun og líkamsbyggingu.
 

Þetta þýðir að meðalhestur sem vegur 350–400 kg getur borið 80–120 kg án þess að lenda í álagi sem skaðar hann.

Þessi styrkur er afleiðing þúsund ára aðlögunar að íslenskum aðstæðum: hesturinn þurfti að ferðast yfir fjöll, hraun og ár með fullorðna menn og farangur, oft í erfiðu veðri.

Hann þróaði með sér þétt vöðvakerfi, sterkt bak og harðgerða hófa sem gera honum kleift að bera þunga lengi án þreytu.

Þess vegna er hann alltaf flokkaður sem hestur, aldrei smáhestur (e. pony) — hann er einfaldlega of sterkur og úthaldsmikill til þess.